Prawo wekslowe osobno reguluje płatność weksla (art. 33-37) i zapłatę weksla (art. 38-42). Termin płatności weksla i termin wymagalności wierzytelności wekslowej nie zawsze są identyczne. Termin wymagalności może być wcześniejszy od daty spełnienia świadczenia (zapłaty sumy wekslowej) m.in. wówczas, gdy termin wymagalności przypadałby na dzień świąteczny. Prawo wekslowe reguluje cztery sposoby płatności weksla, gdy chodzi o termin płatności. Wyliczenie to ma charakter taksatywny.
Weksel może być płatny: za okazaniem; w pewien czas po okazaniu; w pewien czas po dacie; w oznaczonym dniu. Weksle z innymi terminami płatności lub z kilku następującymi po sobie terminami są nieważne (art. 33 PrWeksl).
Termin płatności musi być jeden w odniesieniu do całej sumy wekslowej.
Alternatywne terminy płatności („albo w dniu    , albo w dniu    “) są
nieważne. Podobnie termin płatności nie może dzielić sumy wekslowej na po-szczególne części (raty).
Nieważne są tzw. weksle targowe czy też jarmarczne, znane w dawnej praktyce obrotu wekslowego.
Weksel płatny za okazaniem zwany inaczej wekslem płatnym „a vista”, „w każdym czasie”, „na każde żądanie”, „natychmiast”, nie wymaga przedstawienia do przyjęcia.
Weksel płatny w pewien czas po okazaniu wymaga przedstawienia do przyjęcia. W wypadku gdy trasat odmawia przyjęcia, data przedstawienia weksla do przyjęcia powinna być stwierdzona protestem.
W wypadku weksla płatnego w pewien czas po dacie, czyli po upływie wskazanego w nim czasu, który liczy się od dnia wystawienia, używa się takich sformułowań, jak „w trzy miesiące po dacie”, „za trzy miesiące”. Data musi być ściśle określona.
Jeżeli chodzi o weksle płatne w oznaczonym dniu, to dzień ten powinien być określony kalendarzowo, a więc konkretnie co do dnia, miesiąca, roku.